Σεμινάρια – Εξωτερικοί Συνεργάτες

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
Το θέατρο οφείλει να αναβαθμίζει διαρκώς τον λόγο από εργαλείο επικοινωνίας σε δυναμικό λεκτικής δράσης. Ο όρος λεκτική δράση αναφέρεται στη συνειδητή εμπλοκή του σώματος του ηθοποιού στη διαδικασία εκφοράς του θεατρικού κειμένου, ανεξάρτητα από τη θεατρική ή σκηνοθετική φόρμα που ο ίδιος υπηρετεί κάθε φορά. Η εκφορά του λόγου δεν διαχωρίζεται από τη σωματική δράση ακόμη και αν το κείμενο εκφωνείται σε στατική συνθήκη (καθιστή θέση) : η εκφώνηση της λέξης, η στίξη, η απεύθυνση, η αφήγηση, αντιμετωπίζονται όπως το βάδισμα ή οι χειρονομίες. Η σκηνική παρουσία του ηθοποιού περιλαμβάνει και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος καθιστά προφορικό, ένα γραπτό κείμενο. Για να συμβεί αυτό, είναι απαραίτητη η χρήση τεχνικών εργαλείων που θα προσθέσουν στον γραπτό λόγο αυτά που του λείπουν: «σώμα», εκφραστική φόρμα, δυναμική και κυρίως, σιωπή. Έτσι, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την αποκάλυψη ανεξερεύνητων περιοχών του δραματουργικού υλικού αλλά και παράλληλων νοημάτων. Υπάρχει πάντα κάτι μυστικό, κάτι που διαφεύγει ανάμεσα στις λέξεις και βρίσκει καταφύγιο στη σιωπή. Η άρρητη διάσταση του θεατρικού κειμένου έχει ανάγκη το σώμα του ηθοποιού. Στόχος του εργαστηρίου μας, να διερευνήσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο ηθοποιός ενεργοποιεί επτά βασικές λειτουργίες της λεκτικής δράσης με διαχρονική και διαπολιτισμική ισχύ, οι οποίες καθορίζουν και τα πρακτικά εργαλεία εκφοράς του θεατρικού κειμένου

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ Απόφοιτος του Τμήματος Φιλολογίας του Α.Π.Θ. και διδάκτωρ Συγκριτικής Γραμματολογίας στο Πανεπιστήμιο PARIS X–NANTERRE. Εργάζεται στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στη βαθμίδα του Aναπληρωτή  καθηγητή, όπου διδάσκει Υποκριτική και Σκηνοθεσία. Άρθρα του και επιστημονικές εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Μάρτιο του 2017 διετέλεσε Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Ως σκηνοθέτης στον κινηματογράφο εργάστηκε από το 1987 μέχρι το 2003. Οι ταινίες του (μικρού και μεγάλου μήκους) έχουν αποσπάσει τρεις φορές το Α’ Κρατικό Βραβείο του ΥΠ.ΠΟ. Μετά το 2004 στρέφεται στην θεατρική σκηνοθεσία. Ιδρυτικό μέλος του ΘΙΑΣΟΥ ΚΑΝΙΓΚΟΥΝΤΑ (2005 -2014). Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Θέατρο του Νότου, τo Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, το ΚΘΒΕ, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης, το Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης ενώ με σκηνοθεσίες του έχει συμμετάσχει στο φεστιβάλ AVIGNON OFF (2008, 2018), το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου, το Théâtre de la Ville στο Παρίσι (Festival Chantiers d’Europe), στη Χαϊδελβέργη (Heidelberger Stuckemarkt Festival) και στη Νέα Υόρκη, Θέατρο Wild Project (Between the Seas Festival), ενώ η παράσταση Ελέφας (παραγωγή: ΚΘΒΕ) επελέγη από την Ένωση Θεάτρων της Ευρώπης ως ελληνική συμμετοχή τον Νοέμβριο του 2019 στο 18ο Φεστιβάλ της Ένωσης Θεάτρων της Ευρώπης στην Ρουμανία (Cluj). Έχει σκηνοθετήσει έργα των: Χόφμανσταλ, Βιριπάεφ, Σαίξπηρ, Καπετανάκη, Πομμερά, Μπουλγκάκοφ, Βέλτσου, Τσίρκα, Βοσταντζόγλου, Σέρμαν κ.α. Έχει πραγματοποιήσει μετά από πρόσκληση, θεατρικά εργαστήρια στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (Δελφικές εορτές και αρχαίο δράμα, Ιούλιος 2017), το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (2014, 2017), τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (2016), τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση (2010, 2013), το project Άργος-Μυκήνες Διεθνής Τόπος (2017), το Σχολείο Σκηνοθεσίας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας (2020)


ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ
Το μάθημα έχει ως στόχο να εξοικειώσει τους μαθητές με τις ιδιαιτερότητες της υποκριτικής στον κινηματογράφο. Αυτό επιτυγχάνεται με τον συνδυασμό της παρουσίασης της κινηματογραφικής ορολογίας και της κινηματογραφικής γλώσσας και εντατικής πρακτικής με την χρήση κινηματογραφικής κάμερας. Η σπουδαστές καλούνται να γράψουν τις σκηνές που θα κινηματογραφηθούν στο τέλος του έτους, με αυτό τον τρόπο εξοικειώνονται επίσης με τους κανόνες της αφήγησης. Μέσα από ασκήσεις, αυτοσχεδιασμούς και εργασίες πάνω σ’ αυτές τις σκηνές οι μαθητές κατανοούν τις ιδιαιτερότητες της υποκριτικής στον κινηματογράφο, εμπεδώνουν και εξοικειώνονται με το κινηματογραφικό περιβάλλον

ΠΕΤΡΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ Γεννήθηκε στη Mόσχα. Σπούδασε κοινωνιολογία (Master) στο πανεπιστήμιο της Nanterre στο Παρίσι και σκηνοθεσία κινηματογράφου (Bachelor of science) στο Ithaca college στις H.Π.A. Υπότροφος του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης. Σκηνοθέτησε  ταινίες μεγάλου μήκους  καθώς και ντοκιμαντέρ για την κρατική τηλεόραση. Στο θέατρο σκηνοθέτησε παραστάσεις για το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, και σε ιδιωτικούς θιάσους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε σκηνοθεσία κινηματογράφου στο μεταπτυχιακό βίντεο τέχνης της Σχολής Καλών Τεχνών, και στο τμήμα κινηματογράφου του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου. Διδάσκει υποκριτική κινηματογράφου στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. 
Φιλμογραφία Μεγάλου Μήκους
– «Electra» (2014)
 «Attractive illusion» (2012)
  – «Τρεις στιγμές» (2007)
  – «Άνεμος στην πόλη» (1997)
Θέατρο
– «Insenso» Δ. Δημητριάδης Wroslow Πολωνία (2016)
– «Alice in China» ακροβατικό τσίρκο της Κίνας  Γαλλία/ Κίνα (2014)
– “Το αναπάντεχο» του Φ.Μελκιό, Θέατρο Εμπρός  (2005)
– «H μοιρασιά του διαβόλου»του Φ. Mελκιό  K.Θ.B.E (2004)
– «4.48 Ψύχωση» της Σ.Kέιν, Θέατρο Eμπρός (2003)
– «Ποιος ανακάλυψε την Aμερική» της Xρ. Σπηλιώτη, Θέατρο  Aργώ (2002)
– «Όχι μόνο για παιχνίδι» συλλογικό έργο, Tεχνοχώρος (2002)
– «O μάγος του Oζ» διασκευή, Θέατρο Ήβη (2000)
– «Oι δούλες» του Z.Zενέ, Tεχνοχώρος υπό Σκιάν (2000)
– «Tο νησί των μεταναστών» συλλογικό έργο, Eθνικό Θέατρο Πειραματική  Σκηνή (1999)
– «Παραμυθιάδα» του Δ.Σεϊτάνη, Δημοτικό Θέατρο Kαλλιθέας (1997)
– «O Kαραγκιόζης παρουλίγον βεζύρης» του Γ.Σκούρτη, Eλληνικό Θέατρο του Bελγίου  (1993)
– «H Aυλή των Θαυμάτων» του I.Kαμπανέλη, Eλληνικό Θέατρο του Bελγίου  (1992)
– «H Aγριόπαπια» του E. Iψεν, ΔH.ΠE.ΘE Kαλαμάτας (1991)
Διδασκαλία
–  Η χρήση του video στο θέατρο. Τμήμα σκηνοθεσίας Εθνικού θεάτρου(2019-2020)
 –  Υποκριτική κινηματογράφου. Δραματική  Σχολή Εθνικού Θεάτρου.(2007-2018) – Σκηνοθεσία, κινηματογράφου. Mεταπτυχιακό Πρόγραμμα “Ψηφιακές Μορφές Tέχνης” της Aνώτατης Σχολής Kαλών  Tεχνών της Aθήνας.( 2000- 2012) – Σκηνοθεσία κινηματογράφου. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. (2004 – 2007)





ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : ΑΝΑΠΝΟΗ ΚΑΙ ΗΧΟΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ
Όταν γεννιόμαστε έχουμε ένα τέλειο αναπνευστικό και φωνητικό όργανο. Ως παιδιά φωνάζουμε, ουρλιάζουμε γελάμε δυνατά και κλαίμε για ώρες χωρίς να “τραυματίζεται” η φωνή μας, ενώ η κοιλιά μας σε κάθε ανάσα φουσκώνει και ξεφουσκώνει ελεύθερα και μαλακά.
Η ενήλικη ζωή με την απαιτητική πραγματικότητα, την (κακή) συνήθεια και την (κακή) χρήση διαταράσσει την δεδομένη αρμονία. Η αναπνοή περιορίζεται-εγκλωβίζεται στην περιοχή του στήθους και η φωνή χάνει την έκταση, τα χρώματα, τη λάμψη και τη δύναμή της.
Όταν γνωρίζουμε και ελέγχουμε αυτό το πολύτιμο εργαλείο της αναπνοής, μπορούμε να προσφέρουμε συνειδητά πια στο σώμα μας μια διέξοδο στην ελευθερία. Η ενέργεια της φυσικής αναπνοής και της ελεύθερης αναπαραγωγής ενεργοποιεί ξεχασμένους φωνητικούς αγωγούς και αφυπνίζει ενεργειακές ζώνες. Υπερνικά την κόπωση, την “πεσμένη” διάθεσή και μπορεί να οδηγήσει το σώμα πέρα από τα γνωστά του όρια.
Η αναζήτηση της αληθινής μας αναπνοής και της φυσικής μας φωνής μοιάζει με την αναζήτηση της αληθινής ζωής γενικότερα.
Και η μεγαλύτερη Τέχνη είναι να ζεις αληθινά. Ολόκληρα. Ποιητικά.
Η Τέχνη όμως, ανθίζει με την τεχνική. Η τεχνική η μεθοδική ενασχόληση με κάτι, μας μετατοπίζει από τα όριά μας. Παρατηρώ, ελέγχω, δημιουργώ εκ νέου, μεταμορφώνομαι.
Στην εκπαίδευσή μου ως ηθοποιός, στην μετεκπαίδευση μου στη διδακτική του θεάτρου, στη θεατρική μου εμπειρία, αλλά ακόμη περισσότερο στη ζωή μου, όσες φορές εμπιστεύτηκα την τεχνική της αναπνοής και του ήχου μου, οδηγήθηκα σε εμπειρίες μεγάλης ευφορίας και γαλήνης, σε συνθήκες απόλυτης διαύγειας κι ελέγχου των εκφραστικών μου μέσων.
Ασκήσεις αναπνοής, ατομικοί και ομαδικοί φωνητικοί αυτοσχεδιασμοί,  μουσικός και έμμετρος ποιητικός λόγος, είναι τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε, για να προσεγγίσουμε αλλιώς το ίδιο μας το σώμα, τη φωνή και την αλήθεια τους.
Αφορά όσους η επικοινωνία αποτελεί βασικό στοιχείο της εργασίας και της καλλιτεχνικής τους έκφρασης, περισσότερο αφορά όσους αισθάνονται εγκλωβισμένοι σε ένα Σώμα που δεν “ ανασαίνει” και μια Φωνή που δεν είναι αληθινή.

ΑΙΜΙΛΙΑ ΒΑΛΒΗ Απόφοιτη Δραματικής Σχολής “Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας”  του Γ. Κιμούλη , Αριστούχος  του  Εθνικού και Καποδιστριακού  Πανεπιστημίου  Αθήνας Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και Μεταπτυχιακή ερευνήτρια στο  Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: «Θέατρο και Κοινωνία» Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Σχολή Καλών Τεχνών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Φοίτησε στο  Εργαστήρι φωνητικής Τέχνης Σπύρου Σακκά ( 1999 – 2004) και παρακολούθησε το Σύστημα φωνής της  Μίρκας  Γιεμεντζάκη (1996 – 2000). Δίδαξε Θεατρικό Φωνητικό Αυτοσχεδιασμό στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της  Σχολής  Καλών Τεχνών του  Πανεπιστημίου  Πελοποννήσου, στο Θέατρο Δέντρο (Κύπρος), στην Πύλη  Πολιτισμού (Ναύπλιο), στον Θεατρικό Οργανισμό Άργους-Μυκηνών κ.α

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : ΧΟΡΙΚΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ / ΠΩΣ ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΣΥΝ-ΥΠΑΡΧΩ, ΞΕΧΩΡΙΖΟΝΤΑΣ
Ένα εντατικό διήμερο εργαστήριο πάνω στις αρχές του Χορού στην Αρχαία Τραγωδία.
Ποια είναι η ανάγκη να ξεχωρίσει ένα άτομο από ένα σύνολο, και πως προκύπτει αυτή η ανάγκη. Πόση δεξιοτεχνία χρειάζεται ένας ηθοποιός  για να ανήκει ενεργητικά σε μια  ομάδα και παράλληλα να αποκτάει και τα εργαλεία να ξεχωρίζει από αυτήν.  Πώς το συλλογικό ασυνείδητο αντιδρά σε ένα καθοριστικό σκηνικό γεγονός. Πώς αντιδρά ΤΟ ΣΩΜΑ του συνόλου. Πώς τελικά λυτρώνεται ένα σύστημα αλλά και ο πρωταγωνιστής από αυτήν την αποδέσμευση ενέργειας. Τι δυναμικές παρέχει η σύμβαση της τελετουργίας και πως ενδυναμώνει προστατεύοντας τα μέλη της ομάδας.
Ερωτήματα σαν και αυτά καλούμαστε να απαντήσουμε κατά την διάρκεια  του εργαστηρίου που ο πυρήνας του είναι η σωματική δράση και  μια ασκησιολογία στοχευμένη στην  ενδυνάμωση της ομάδας, την ατομική αφύπνιση, την προσωπική εξέλιξη αλλά και συνείδηση του  Όλου. Η δουλειά γίνεται  πάνω σε χορικά  από αρχαίες τραγωδίες αλλά και κάθε λογής ποιητικά κείμενα , που με το πλούσιο ρυθμικό και νοηματικό υλικό τους βοηθούν  τους συμμετέχοντες  να κατανοήσουν την έννοια του ΔΡΩ αλλά και του ΑΚΟΥΩ.  Με την χρήση του  ρυθμού και της μελωδίας που προκύπτει από το  κείμενο, ανακαλύπτουν την προσωπική σχέση τους με το έργο. Παράλληλα μαθαίνουν να ανήκουν στο σύνολο που  παρέχει αρχικά ασφάλεια αλλά και ισχυρούς κανόνες σεβασμού καθώς και  τεχνική, ενώ την ίδια στιγμή  ενδυναμώνονται  για να «ξεπηδήσουν» από αυτό όταν τους ζητηθεί ή ακόμα καλύτερα όταν θα ναι έτοιμοι. Πως η έννοια του συνόλου μπορεί να προωθήσει την ατομική εξέλιξη   του ηθοποιού και να φέρει σκηνική ανιδιοτέλεια και δημιουργικότητα.

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : ΘΕΑΤΡΙΚΗ PERFORMANCE/ ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ
Ένα διήμερο εργαστήριο εστιασμένο στην ικανότητα  δημιουργίας μιας προσωπικής σκηνικής παρτιτούρας με εργαλεία στοιχεία του εαυτού: εμπειρίες, αναμνήσεις, ιδιαίτερα ταλέντα, απόκρυφες σκέψεις και πρωτότυπες ιδέες.  Πως το προσωπικό υλικό συντίθεται και μεταμορφώνεται σε σκηνική εμπειρία. Πως αποφεύγουμε τον κίνδυνο του ψυχολογισμού, παρότι το όχημα μας είναι ο εαυτός. Πως χτίζεται μια performance με επίκεντρο τον εαυτό αλλά με αντικειμενικό ενδιαφέρον.
Με όχημα το θέατρο και τις συμβάσεις που μας παρέχει ,οι συμμετέχοντες έρχονται σε επαφή με τεχνικές εξάσκησης του σώματος , της φωνής, της άρθρωσης. Αφυπνίζοντας το σώμα τους, αφυπνίζουν το μυαλό και το πνεύμα τους. Σε δεύτερη φάση , οι ασκήσεις αναπτύσσονται σε πιο εξατομικευμένα εργαλεία: Με την χρήση δημιουργικής γραφής, ελεύθερου συνειρμού,  συμβολικής  ζωγραφικής ο στόχος επικεντρώνεται στην εικονοποίηση και λεκτικοποίηση  του ασυνειδήτου. Με μια συγκεκριμένη θεματική που προτείνει ο εμψυχωτής και με ένα λογοτεχνικό κείμενο οδηγό, χτίζονται οι σκηνικές συνθέσεις των μελών που αποτελούνται από πρωτότυπα κείμενα, χορογραφίες, τραγούδια. Η προστασία της  συμβολικής  σύμβασης της Performance, απελευθερώνει τους ηθοποιούς και τους βοηθάει να μπουν σε αυτό το εσωτερικό ταξίδι που προορισμό έχει την σκηνή.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ είναι αριστούχος απόφοιτος της δραματικής σχολής του  Εθνικού θεάτρου, με Masters Degree στην υποκριτική στο Arts Educational London Schools που φοίτησε για έναν χρόνο με υποτροφία από το ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη. Από το 1996 συμμετέχει σε παραστάσεις του Εθνικού και του Ελεύθερου θεάτρου, έχοντας συνεργαστεί με αναγνωρισμένους σκηνοθέτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει στο ενεργητικό της συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. Σκηνοθετεί και γράφει θεατρικά έργα. Τα τελευταία  χρόνια  οργανώνει εργαστήρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με κεντρικό θέμα την έννοια του συνόλου στην σκηνική διαδικασία, έχοντας σαν άξονα  τον Χορό στην Αρχαία ελληνική τραγωδία. Διατηρεί  μόνιμη συνεργασία με την One Year Lease Company που οργανώνει  εκπαιδευτικό σχολείο για αμερικάνους φοιτητές στο Πάπιγκο τα καλοκαίρια και έχει έδρα στην Νέα Υόρκη. Έχει συνεργαστεί με το Αττικό σχολείο, τον χώρο τέχνης και εκπαίδευσης Baumstrasse, τo Carnegie Melon University, το  SITI company ,την Λυρική σκηνή  κ.α. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει και σκηνοθετεί στην Χιλή, στον χώρο τέχνης και εκπαίδευσης MB2 centro para la experimentacion de las artes. Παράλληλα από το 2014 προετοιμάζει νέους που ενδιαφέρονται να φοιτήσουν σε δραματικές σχολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και κάνει εργαστήρια στον χώρο τέχνης «το κτήμα» συνδυάζοντας το θέατρο με την φύση. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος  μεταπτυχιακού  προγράμματος  στην Δραματοθεραπεία  (Κέντρο Δια Βίου Γνώσης ΕΡΜΑ) . Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής Γραφής και video –art. Μιλάει Αγγλικά, Ιταλικά και Ισπανικά και είναι μητέρα μιας υπέροχης κόρης
Έχει σκηνοθετήσει:
«Η Ανταλλαγή» του Paul Claudel, Θέατρο Μεταξουργείο,  (Άνοιξη 2008)
«Λήθη a compas» μια έρευνα πάνω στην Λήθη του Δημήτρη Δημητριάδη και την κινησιολογική και μουσική φόρμα του Φλαμένκο. Βυρσοδεψείο (Ιούνιος 2013)
“Las Bacantes” Mια διασκευή δική της πάνω στις Βάκχες του Ευριπίδη (Οκτώβριος 2017) MB2 , Chile
“Μαίρη  END Τζον”, της Γεωργίας Τσαγκαράκη και Αγγελίτας Τσούγκου. Μια σύγχρονη τραγωδία στηριγμένη στο μύθο της Κλυταιμνήστρας. Κύριο θέμα του έργου η ενδοοικογενειακή βία και η έννοια του κύκλου της βίας. BAUMSTRASSE, (Ιούνιος 2018)
“ΤΑ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΑ” Μια σύνθεση κειμένων της Γλυκερίας Μπασδέκη, του Άκη Δήμου και της Γεωργίας Τσαγκαράκη. Χώρος τέχνης , ΤΟ ΚΤΗΜΑ. (Ιούνιος 2018)
 “ALKESTIS” μια διασκευή δική της πάνω στην  Άλκηστη του Ευριπίδη (Ιανουάριος 2019) MB2, Chile
«LEMON”  μια διασκευή δική της πάνω στον μονόλογο του Alessandro Baricco “Novecento”.  Θέατρο Ραντάρ (2018-19),  Μπάγκιον (2019-20)
“LAS BACANTES FLAMENCAS” Μια διασκευή δική της πάνω στις Βάκχες του Ευριπίδη με στοιχεία Φλαμένκο κουλτούρας. Thalia theatre, Queens New York. (Μάρτιος 2019)

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : Ο ΠΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Δουλεύοντας με ακρίβεια στην ανατομική προσέγγιση των ορίων του σώματος και των ηχητικών του δοχείων μπορεί να απογυμνωθεί κάθε είδους αισθητική γλώσσα. Το σεμινάριο αυτό στοχεύει στην επανένωση της σωματικότητας του παλλόμενου περφόρμερ, της μουσικότητας του σώματος και της σωματικότητας του ήχου, έτσι όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από την ενέργεια του συνόλου ( Ensemble Energie)
Θα γίνει εισήγηση:
– Στην καλλιέργεια της συνειδητοποίησης των μελών του σώματος και των δοχείων του καθώς και στις εκφραστικές του δυνατότητες
– Στην ενδυνάμωση των αναπνευστικών δοχείων
– Στη σωματοποίηση του ήχου – κειμένου – τραγουδιού και στην δημιουργία σωματικών δράσεων
– Στη μελοποίηση του σώματος
– Στις ρυθμικές παρτιτούρες του σώματος και της φωνής
– Στην εναρμόνιση του οριζόντιου με τον κάθετο άξονα του σώματος και της φωνής
– Στην εμβάθυνση της τεχνικής συντονισμού (Coordination)
Οι συμμετέχοντες πρέπει να γνωρίζουν ένα τραγούδι που θέλουν να εξερευνήσουν, ένα κείμενο και να έχουν μία φωτογραφία ή πίνακα ζωγραφικής ως υλικό αναφοράς

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΖΑΖΟΥ Ελληνοπολωνέζα, γεννημένη στο Wroclaw της Πολωνίας. Έχει κάνει σπουδές στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ και έπειτα μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην υποκριτική MΑ in Acting, υπό την αιγίδα του Manchester Metropolitan University. Από το 2010 είναι στενή συνεργάτης με το Ινστιτούτο Γκροτόφσκι στη Πολωνία ενώ στην Ελλάδα εργάζεται σαν ηθοποιός, χορογράφος και παιδαγωγός. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει στην Ανώτερη Ιδιωτική Δραματική Σχολή “Δήλος“ και στη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με καταξιωμένους σκηνοθέτες, χορογράφους και συνθέτες μεταξύ των οποίων ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, Γιάννης Μανταφούνης, Ιώ Βουλγαράκη, Γιάννης Λεοντάρης, Πέτρος Σεβαστίκογλου, Φίλιππος Τσαλαχούρης, κ.α. Επίσης είναι ιδρυτικό μέλος και σκηνοθέτης της θεατρικής ομάδας Teatr Andra, που έχει τη βάση της στην Κωνσταντινούπολη και αποτελείται από Έλληνες, Τούρκους και Πολωνούς καλλιτέχνες. Το 2017 ήταν υποψήφια για το Θεατρικό βραβείο Ελευθερία Σαπουτζή και το 2018 για το Θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη. Έχει διδάξει πολλά σεμινάρια στο Ινστιτούτο Γκροτόφσκι, ως μέλος του Studio Matejka Physical Theater Group (2010-2015). Επίσης έχει διδάξει ως professor in residency στο πανεπιστήμιο St.Lawrence της Νέας Υόρκης (2014) καθώς και στο πανεπιστήμιο Gonzaga στη Wasinghton State (2015). Έχει εισηγηθεί masterclasses στο πανεπιστήμιο Calarts στο Los Angeles, California (2018). Επίσης από το 2015 διδάσκει στην Θερινή Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών, στη Medreshe, Sirince, στη Σμύρνη